یکی از ویژگی‌هایی که بیت کوین را از پول‌های رایج متمایز می‌کند، محدود بودن تعداد آن است. برخلاف پول‌های رایج که امکان افزایش عرضه آن‌ها وجود دارد، ساتوشی ناکاموتو از همان ابتدا سقف تقریبی ۲۱ میلیون واحد را برای بیت کوین در نظر گرفت. این محدودیت با هدف ایجاد عرضه‌ای قابل پیش‌بینی طراحی شده و از طریق قوانین استخراج و هاوینگ اجرا می‌شود.

در ادامه، دلیل انتخاب این عدد و نحوه اجرای محدودیت عرضه بیت کوین را بررسی می‌کنیم.

دلیل محدودیت عرضه بیت کوین به ۲۱ میلیون واحد

ساتوشی ناکاموتو از همان ابتدا برای تولید بیت کوین‌های جدید برنامه مشخصی در نظر گرفت. طبق این برنامه، پاداش استخراج هر بلاک در ابتدا ۵۰ بیت کوین بود و پس از هر ۲۱۰ هزار بلاک، نصف می‌شود. با ادامه این روند، تعداد بیت کوین‌های جدید به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند تا مجموع عرضه به سقف تقریبی ۲۱ میلیون واحد برسد.

در واقع، عدد ۲۱ میلیون از همین روش محاسبه پاداش استخراج به دست می‌آید. هدف از این طراحی، مشخص بودن میزان عرضه و جلوگیری از تولید نامحدود بیت کوین است. به همین دلیل، هیچ ماینری نمی‌تواند خارج از قوانین شبکه، بیت کوین بیشتری تولید کند.

اهمیت عرضه محدود در ارزش بیت کوین

یکی از دلایلی که بیت کوین را به دارایی متفاوتی تبدیل کرده، مشخص بودن سقف عرضه آن است. در سیستم‌های پولی رایج، بانک‌های مرکزی می‌توانند حجم پول را براساس شرایط اقتصادی تغییر دهند، اما در بیت کوین میزان تولید واحدهای جدید از قبل مشخص شده و هیچ نهادی نمی‌تواند به‌تنهایی آن را افزایش دهد.

این ویژگی باعث شده بیت کوین از نظر کمیابی با طلا مقایسه شود. البته محدود بودن عرضه به این معنی نیست که قیمت بیت کوین همیشه افزایش پیدا می‌کند. ارزش این ارز دیجیتال به میزان تقاضا هم بستگی دارد و حتی با وجود سقف ۲۱ میلیون واحدی، کاهش تقاضا می‌تواند قیمت آن را پایین بیاورد.

در تحلیل فاندامنتال بیت کوین، محدودیت عرضه یکی از عواملی است که در کنار میزان پذیرش، تقاضای سرمایه‌گذاران و شرایط بازار بررسی می‌شود. در واقع، اهمیت سقف ۲۱ میلیون واحدی این است که سرمایه‌گذاران از قبل می‌دانند چه تعداد بیت کوین می‌تواند تولید شود و عرضه آن تحت تأثیر تصمیم یک نهاد مرکزی تغییر نمی‌کند.

مقایسه عرضه بیت کوین و طلا

بیت کوین و طلا هر دو به دلیل کمیابی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته‌اند، اما تفاوت مهمی در نحوه عرضه آن‌ها وجود دارد. مقدار طلایی که تاکنون استخراج شده قابل برآورد است، ولی هنوز نمی‌دانیم چه میزان طلا در معادن زمین باقی مانده است. در مقابل، سقف عرضه بیت کوین از ابتدا مشخص بوده و روند تولید آن نیز از قوانین ثابتی پیروی می‌کند.

بیت کوین طلا
سقف عرضه آن حدود ۲۱ میلیون واحد است. سقف دقیق عرضه آن مشخص نیست.
تولید واحدهای جدید طبق برنامه مشخصی کاهش پیدا می‌کند. میزان استخراج به شرایط معادن، هزینه‌ها و فناوری بستگی دارد.
عرضه استخراج‌شده از طریق بلاک چین قابل بررسی است. میزان طلای استخراج‌شده براساس آمار و برآوردها مشخص می‌شود.
هیچ نهاد مرکزی به‌تنهایی نمی‌تواند عرضه آن را افزایش دهد. شرکت‌های معدنی می‌توانند با توسعه استخراج، تولید طلا را افزایش دهند.
تولید بیت کوین جدید در حدود سال ۲۱۴۰ به پایان می‌رسد. زمان مشخصی برای پایان استخراج طلا وجود ندارد.

این مقایسه نشان می‌دهد که تفاوت اصلی بیت کوین و طلا، فقط محدود بودن عرضه نیست؛ بلکه قابل پیش‌بینی بودن آن است. سرمایه‌گذاران بیت کوین از ابتدا می‌دانند چه تعداد واحد تولید خواهد شد، درحالی‌که میزان عرضه آینده طلا به ذخایر کشف‌شده و شرایط استخراج بستگی دارد.

تاثیر بیت کوین‌های گم‌شده بر عرضه واقعی

با اینکه سقف عرضه بیت کوین حدود ۲۱ میلیون واحد است، تمام بیت کوین‌های استخراج‌شده در دسترس نیستند. بخشی از این دارایی‌ها به دلیل گم شدن کلید خصوصی یا از دست رفتن اطلاعات کیف پول، برای همیشه غیرقابل استفاده شده‌اند.

نکته اینجاست که بیت کوین‌های گم‌شده از شبکه حذف نمی‌شوند و همچنان بخشی از عرضه استخراج‌شده به حساب می‌آیند. اما دیگر امکان انتقال یا فروش آن‌ها وجود ندارد. به همین دلیل، تعداد بیت کوین‌هایی که در عمل قابل استفاده هستند، از تعداد کل واحدهای استخراج‌شده کمتر است.

البته نمی‌توان تعداد دقیق بیت کوین‌های گم‌شده را مشخص کرد. برای مثال، اگر یک کیف پول سال‌ها هیچ تراکنشی نداشته باشد، نمی‌توان با اطمینان گفت که صاحب آن دسترسی خود را از دست داده است.

امکان تغییر سقف ۲۱ میلیون بیت کوین

محدودیت عرضه بیت کوین در قوانین شبکه ثبت شده است، اما این به معنی غیرقابل تغییر بودن کدهای آن نیست. توسعه‌دهندگان می‌توانند نسخه‌های جدیدی از نرم‌افزار بیت کوین ارائه دهند، ولی هیچ‌کس نمی‌تواند به‌تنهایی قوانین جدید را به تمام شبکه تحمیل کند.

برای افزایش سقف عرضه، کاربران و نودهای شبکه باید نرم‌افزاری را بپذیرند که از قانون جدید پشتیبانی می‌کند. نودهایی که همچنان قوانین فعلی را اجرا می‌کنند، بلاک‌های دارای بیت کوین اضافی را معتبر نمی‌دانند. حتی اگر تعداد زیادی از ماینرها از افزایش عرضه حمایت کنند، این موضوع به‌تنهایی برای تغییر قانون کافی نیست.

از طرفی، محدودیت ۲۱ میلیون واحدی یکی از ویژگی‌هایی است که بیت کوین را برای سرمایه‌گذاران جذاب کرده است. تغییر این قانون می‌تواند اعتماد به سیاست عرضه بیت کوین را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین افزایش سقف عرضه از نظر فنی امکان‌پذیر است، اما اجرای آن در شبکه فعلی بدون پذیرش گسترده کاربران و نودها امکان‌پذیر نیست.

زمان استخراج آخرین بیت کوین

طبق برنامه فعلی شبکه، تولید بیت کوین‌های جدید در حدود سال ۲۱۴۰ به پایان می‌رسد. با اینکه تا سال ۲۰۲۶ بیش از ۹۵ درصد بیت کوین‌ها استخراج شده‌اند، تولید مقدار باقی‌مانده بیش از یک قرن زمان می‌برد.

دلیلش هم کاهش پاداش استخراج است. با هر هاوینگ، تعداد بیت کوین‌های جدیدی که به ماینرها پرداخت می‌شود نصف خواهد شد. این روند ادامه پیدا می‌کند تا پاداش تولید بیت کوین جدید به صفر برسد.

البته سال ۲۱۴۰ یک زمان تخمینی است، چون هاوینگ براساس تعداد بلاک‌ها اتفاق می‌افتد و زمان استخراج هر بلاک دقیقا یکسان نیست.

درآمد ماینرها پس از پایان عرضه بیت کوین

پایان تولید بیت کوین جدید به معنی توقف استخراج یا تعطیل شدن شبکه نیست. ماینرها در حال حاضر از دو راه درآمد دارند: پاداش تولید بیت کوین جدید و کارمزد تراکنش‌هایی که در بلاک‌ها ثبت می‌کنند.

پس از پایان عرضه، پاداش تولید بیت کوین جدید حذف می‌شود و کارمزد تراکنش‌ها تنها منبع درآمد ماینرها خواهد بود. بنابراین ثبت تراکنش‌ها و استخراج بلاک‌ها همچنان امکان‌پذیر است.

البته میزان درآمد ماینرها در آن زمان به کارمزدهایی بستگی دارد که کاربران برای انجام تراکنش پرداخت می‌کنند. هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت این درآمد برای حفظ سطح فعلی امنیت اقتصادی شبکه کافی خواهد بود.

سخن آخر

محدودیت ۲۱ میلیون واحدی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های بیت کوین است که از همان ابتدا در قوانین شبکه قرار گرفته است. این محدودیت باعث شده تعداد بیت کوین‌های قابل تولید مشخص باشد و هیچ فرد یا نهادی نتواند به‌تنهایی عرضه آن را افزایش دهد.

با وجود اینکه بخش بزرگی از بیت کوین‌ها تاکنون استخراج شده‌اند، تولید واحدهای جدید تا حدود سال ۲۱۴۰ ادامه دارد. در نهایت، آنچه بیت کوین را از بسیاری از دارایی‌ها متمایز می‌کند، فقط کمیابی نیست؛ بلکه مشخص بودن سقف عرضه و امکان بررسی مستقل آن توسط کاربران شبکه است.

سوالات متداول درباره محدودیت عرضه بیت کوین

اگه بیت کوین فقط ۲۱ میلیون واحده، برای همه مردم دنیا کافی هست؟

بله، هر بیت کوین به ۱۰۰ میلیون واحد کوچک‌تر به نام ساتوشی تقسیم می‌شود. به همین دلیل، برای خرید یا استفاده از بیت کوین نیازی به داشتن یک واحد کامل نیست و افراد می‌توانند بخش کوچکی از آن را خریداری کنند.

اگه همه بیت کوین‌ها خریداری بشن، دیگه نمی‌شه بیت کوین خرید؟

تا زمانی که فروشنده‌ای در بازار وجود داشته باشد، امکان خرید بیت کوین وجود دارد. حتی اگر تمام واحدهای استخراج‌شده در اختیار سرمایه‌گذاران باشند، همچنان می‌توانند آن‌ها را به یکدیگر بفروشند. محدودیت عرضه به معنی توقف معاملات نیست.

بیت کوین‌هایی که سوزونده می‌شن دوباره قابل استخراج هستن؟

خیر، بیت کوین‌هایی که به آدرس‌های غیرقابل خرج کردن ارسال می‌شوند، دوباره وارد چرخه استخراج نخواهند شد. این واحدها همچنان در بلاک چین ثبت می‌مانند، اما امکان استفاده از آن‌ها وجود ندارد و شبکه جایگزینی برایشان تولید نمی‌کند.

 اگه بیت کوین خیلی گرون بشه، می‌تونن واحدهای کوچیک‌تری از ساتوشی بسازن؟

در شبکه اصلی بیت کوین، ساتوشی کوچک‌ترین واحد قابل ثبت است. ایجاد واحدهای کوچک‌تر در سطح قوانین پایه شبکه به تغییرات فنی و پذیرش آن‌ها نیاز دارد. البته در شبکه لایتنینگ از واحد میلی‌ساتوشی برای محاسبات پرداخت استفاده می‌شود که معادل یک‌هزارم ساتوشی است.

اگه یه روز همه ماینرها استخراج رو متوقف کنن، بیت کوین‌های باقی‌مونده چی می‌شن؟

بیت کوین‌های استخراج‌نشده از بین نمی‌روند، اما تا زمانی که بلاک جدیدی تولید نشود، واحد تازه‌ای هم وارد گردش نخواهد شد. در صورت بازگشت ماینرها و ادامه تولید بلاک‌ها، انتشار بیت کوین طبق قوانین شبکه ادامه پیدا می‌کند. اگر توقف استخراج ادامه‌دار باشد، تایید تراکنش‌های جدید نیز متوقف می‌شود.

اشتراک‌گذاری: تلگرام واتس‌اپ X فیسبوک
تیم بیتفا

تیم تحریریه‌ی بیتفا؛ تریدرها و تحلیل‌گران بازار رمزارز که تجربه‌ی واقعی معامله را به زبان ساده می‌نویسند.