انواع سفارش ارز دیجیتال چیست؟ آموزش انواع سفارش‌ها در ترید رمز ارزها

سفارش معاملاتی (Trading Order) چیست؟

همانطور که می‌دانید، معامله‌ یا ترید به معنی مبادله یک دارایی بین خریدار و فروشنده است. سفارش معاملاتی، در حقیقت دستور مبادله یک دارایی مانند بیت کوین در یک قیمت خاص یا یک محدوده قیمتی خاص است.

هنگام خرید یک محصول، تصمیم‌گیری ما برای انتخاب هزینه‌ای که مایل هستیم بپردازیم و نحوه ثبت سفارش، بسیار مهم است. گاهی به‌صورت آنی با قیمتی که فروشنده برای محصول مشخص کرده است موافقت می‌کنیم، گاهی سعی می‌کنیم تخفیف بگیریم و حتی در بعضی مواقع برای خرید یا فروش یک محصول صبر می‌کنیم تا مدتی بعد به قیمت‌ مدنظرمان برسد.

بازارهای مالی و مخصوصا بازار ارز دیجیتال نیز ازین قاعده پیروی می‌کنند.انتخاب قیمت در سفارش خرید یا فروش، آنی بودن یا نبودن آن و برداشت سود یا جلوگیری از ضرر در معاملات، از سری مهمترین مواردی هستند که حتما باید در تصمیم‌گیری‌های خود لحاظ کنیم.

نوع سفارش‌های ثبت‌شده در بازار می‌توانند نتایج بسیار متفاوتی را به همراه داشته باشند، بنابراین مهم است که تفاوت بین آنها را درک کنید. در این مقاله ما بر روی سه نوع سفارش‌ اصلی، شامل سفارش‌ بازار، سفارش‌ محدود، و سفارش‌ استاپ تمرکز می‌کنیم و زیر مجموعه‌های آنها را به‌صورت کامل توضیح می‌دهیم. همچنین در مورد تفاوت کاربرد آنها و زمان مناسب استفاده از هرکدام اطلاعاتی را ارائه می‌کنیم.

انواع سفارش ارز دیجیتال

انواع مختلف سفارش‌ها می توانند نتایج بسیار متفاوتی را در معاملات به همراه داشته باشند، بنابراین مهم است که تفاوت بین آنها را درک کنید. در ادامه، انواع سفارش کلیدی که در مقدمه معرفی کردیم را بررسی می‌کنیم.

۱. مارکت اوردر یا سفارش بازار (Market Order)

ساده‌ترین نوع سفارش معاملاتی، سفارش بازار است. اگر معامله‌گران بخواهند مطمئن شوند که معامله‌ای انجام می‌شود، معمولاً سفارش‌های بازار را انتخاب می‌کنند زیرا بصورت آنی اجرا می‌شوند. بنابراین مارکت اوردر، سفارشی است که توسط یک معامله‌گر برای خرید یا فروش فوری یک دارایی مانند بیت کوین با قیمت لحظه‌ای آن ثبت می‌شود.

هنگامی که یک مارکت اوردر انجام شده و تکمیل می‌شود، معامله‌گران از آن به عنوان «سفارش پرشده» یاد می‌کنند. سفارش بازار همیشه بصورت آنی پر می‌شود. عیب سفارش بازار این است که در برخی مواقع شما موافقت می‌کنید که صرافی سفارش شما را با «بهترین قیمت ممکن در لحظه» تکمیل کند. در این شرایط، ممکن است معامله‌گران با خرید یا فروش در قیمت خیلی بالا یا خیلی پایین موافقت کنند و سپس بازار برخلاف انتظار آنها حرکت کند و متضرر شوند.

۲. لیمیت اوردر یا سفارش عادی (Limit Order)

درحالی‌که سفارش بازار صرفاً سفارشی است که توسط معامله‌گران برای خرید یا فروش فوری یک دارایی با قیمت لحظه‌ای انجام می‌شود، سفارش محدود یا لیمیت اوردر به معنی سفارش خرید یا فروش یک دارایی با قیمتی خاص است. سفارشات محدود با هدف محدود کردن ریسک انجام می شود.

به عنوان مثال، اگر معامله‌گر قصد خرید داشته باشد و پیش‌بینی کند که قیمت بیت کوین به ۴۵ هزار دلار کاهش خواهد یافت، لیمیت اوردر خرید خود را روی ۴۵ هزار دلار ثبت می‌کند. از سوی دیگر، اگر معامله‌گر مایل باشد زمانی که بیت کوین به قیمت ۲۰۰۰ هزار دلار می‌رسد آن را بفروشد، لیمیت اوردر فروش خود را در آن قیمت ثبت می‌کند.

 این نکته را فراموش نکنید که در صورتی که قیمت دارایی مدنظر به قیمت تعیین‌شده در لیمیت اوردر نرسد، سفارش تکمیل نخواهد شد.

توجه به این موضوع مهم است که اگر قیمت بالاتر از قیمت فعلی برای خرید یا پایین‌تر از قیمت لحظه‌ای برای فروش تعیین شود، منجر به پر شدن فوری سفارش می‌شود زیرا قیمتی بهتر از قیمت مدنظر معامله‌گر در دسترس است.

اجرای ناقص سفارش یا Partial Fill چیست؟

یکی از نکاتی که هنگام استفاده از سفارش محدود باید به آن توجه کرد، احتمال اجرای ناقص سفارش یا Partial Fill است. اجرای ناقص زمانی اتفاق می‌افتد که فقط بخشی از حجم سفارش معامله‌گر در قیمت موردنظر انجام شود و باقی سفارش همچنان باز بماند یا بسته به تنظیمات صرافی لغو شود.

برای مثال، فرض کنید قصد دارید ۲ بیت کوین را با قیمت مشخصی خریداری کنید، اما در دفتر سفارش فقط فروشنده‌ای برای ۰.۷ بیت کوین در همان قیمت وجود دارد. در چنین شرایطی ممکن است فقط ۰.۷ بیت کوین از سفارش شما انجام شود و باقی مقدار سفارش تا زمانی که فروشنده جدیدی در همان قیمت پیدا شود، در دفتر سفارش باقی بماند.

این موضوع بیشتر در بازارهای کم‌عمق، رمزارزهای کم‌حجم، سفارش‌های بزرگ یا زمان‌هایی که نوسان قیمت بالا است رخ می‌دهد. بنابراین اگر اجرای کامل سفارش برای معامله‌گر اهمیت زیادی داشته باشد، باید علاوه بر قیمت، به حجم سفارش‌های موجود در دفتر سفارش و نقدینگی بازار نیز توجه کند.

۳. سفارش توقف یا استاپ اوردر (Stop Order)

استاپ اوردر که تحت عنوان استاپ اینتری (Stop Entry) نیز شناخته می‌شود، یکی از سه نوع سفارش اصلی است که در بازار با آن مواجه خواهید شد. برای ثبت کردن این سفارش، شما یک آستانه قیمتی توقف (صعودی یا نزولی) به همراه سطح بالاتر (درصورت صعودی بودن) با یک سطح پایین‌تر (درصورت نزولی بودن) را به عنوان لیمیت اوردر مشخص می‌کنید. در چنین حالتی، پس از اینکه قیمت به آستانه توقف رسید یا از آن عبور کرد، سفارش لیمیت شما فعال می‌شود.

درهرصورت توجه داشته باشید که انتخاب قیمتی بدتر از قیمت فعلی (بالاتر از سقف یا پایین‌تر از کف) همیشه یک استاپ اوردر (Stop order) خواهد بود و اگر قیمتی که انتخاب می‌کنید پایینتر از سقف قیمتی یا بالاتر از کف قیمتی باشد، یک لیمیت اوردر (limit order) را ثبت کرده‌اید. 

به عنوان مثال، اگر بازار در حال ریزش باشد، استاپ اوردر در قیمتی از‌پیش‌تعیین‌شده و کمتر از قیمت فعلی بازار، معامله فروش (Sell-Short) را باز می‎کند. از طرف دیگر، اگر قیمت در حال رشد باشد، استاپ اوردر برای باز کردن موقعیت خرید (Buy-Long)، زمانی اجرا می‌شود که دارایی مدنظر به قیمت از‌ پیش تعیین‌شده و بالاتر از قیمت فعلی بازار برسد.

تفاوت قیمت فعال‌سازی و قیمت سفارش چیست؟

در بسیاری از سفارش‌های شرطی مانند استاپ لاس، استاپ لیمیت و تیک پرافیت لیمیت، معمولاً دو قیمت مهم وجود دارد که باید تفاوت آن‌ها را به‌درستی درک کرد: قیمت فعال‌سازی و قیمت سفارش.

قیمت فعال‌سازی یا Trigger Price قیمتی است که با رسیدن بازار به آن، سفارش معامله‌گر فعال می‌شود. تا زمانی که قیمت بازار به این سطح نرسد، سفارش وارد دفتر سفارش نمی‌شود و هیچ معامله‌ای انجام نخواهد شد.

در مقابل، قیمت سفارش یا Order Price قیمتی است که سفارش پس از فعال‌شدن، با آن در دفتر سفارش ثبت می‌شود. برای مثال، در یک سفارش استاپ لیمیت، ابتدا قیمت باید به سطح فعال‌سازی برسد؛ سپس سفارش محدود با قیمت تعیین‌شده توسط معامله‌گر ثبت می‌شود.

برای درک بهتر، فرض کنید قیمت بیت کوین روی ۶۰ هزار دلار است و معامله‌گر قصد دارد اگر قیمت به ۵۵ هزار دلار رسید، سفارش فروش فعال شود؛ اما نمی‌خواهد پایین‌تر از ۵۴٬۸۰۰ دلار بفروشد. در این حالت، قیمت ۵۵ هزار دلار همان Trigger Price و قیمت ۵۴٬۸۰۰ دلار همان Order Price است.

در سفارش‌های استاپ مارکت، پس از فعال‌شدن سفارش، معامله با قیمت لحظه‌ای بازار انجام می‌شود. اما در سفارش‌های استاپ لیمیت، پس از فعال‌شدن، یک سفارش محدود در قیمت مشخص وارد دفتر سفارش می‌شود و ممکن است در صورت نبود نقدینگی کافی، به‌صورت کامل اجرا نشود.

تفاوت Stop Market و Stop Limit چیست؟

۴. حد ضرر یا استاپ لاس (Stop Loss)

سفارش حد ضرر یا استاپ لاس (SL)، معمولاً برای مشخص کردن آستانه تحمل ضرر استفاده می‌شود. به‌ این صورت که هنگامی که معامله‌گر وارد یک موقعیت می‌شود، آستانه ضرر معامله خود را نیز مشخص می‌کند و بدین ترتیب سفارش حدضرر خود را در قیمت مشخصی قرار می‌دهد؛ به این منظور که اگر بازار به سمت‌و‌سویی خلاف پیش‌بینی او حرکت کرد، میزان ضرر محدود باشد. حد ضرر می‌تواند در هر دو جهت بازار ( خرید یا فروش) استفاده شود. بنابراین کسانی که معامله فروش (Short) دارند، به‌منظور ثبت سفارش حد ضرر یک سفارش خرید (Buy) را برای محافظت از دارایی خود ایجاد می کند.

سفارشات حد ضرر به ۲ دسته استاپ لاس مارکت و لیمیت استاپ لاس تقسیم می‌شوند.

سفارش حد ضرر با قیمت بازار یا استاپ لاس مارکت (Stop Loss Market)

سفارش حد ضرر با قیمت بازار یک نوع سفارش شرطی است که «سفارش حد ضرر» و «سفارش بازار» را ترکیب می‌کند. سفارش حد ضرر با قیمت بازار یا استاپ مارکت، به معامله‌گران اجازه می‌دهد سفارشی را ثبت کنند که تنها با رسیدن دارایی به قیمت حد ضرر فعال شود. این قیمت به عنوان یک محرک برای فعال کردن سفارش عمل می‌کند و سپس، بسته شدن معامله با قیمت لحظه‌ای بازار انجام می‌شود.

توجه داشته باشید که پس از ثبت سفارش استاپ لاس مارکت، تا زمانی که دارایی مورد معامله به حد ضرر مورد نظر نرسد، سفارش فعال نمی شود.

سفارش‌ حد ضرر عادی یا لیمیت استاپ لاس (Stop Loss Limit Order)

درست همانند نوع دیگر استاپ لاس که در مورد قبل معرفی کردیم، سفارش لیمیت استاپ لاس یک نوع سفارش شرطی است که ترکیبی از دو سفارش «حد ضرر» و «سفارش محدود» است. همانطور که پیش‌از این گفتیم، سفارش محدود سفارشی است که یک معامله‌گر برای خرید یا فروش یک دارایی با قیمتی خاص ثبت می‌کند و برخلاف سفارش‌های بازار است که با قیمت لحظه‌ای بازار اجرا می‌شوند.

بنابراین سفارش‌ لیمیت استاپ لاس دارای دو جزء است: قیمت حد ضرر و محدوده قیمتی خاص.

حد ضرر به‌عنوان محرکی عمل می‌کند که سفارش را فعال می‌کند، در حالی که محدوده قیمتی خاص، محدوده‌ای است که معامله‌گر به‌صورت دقیق درنظر دارد.

برای درک بهتر این مفهوم، مثالی از استاپ لاس لیمیت را بررسی می‌کنیم. 

فرض کنید یک موقعیت معاملاتی خرید (Long) بیت کوین دارید. شما خرید اولیه خود را در قیمت ۶۰ هزار دلار انجام داده اید و حد ضرر را روی قیمت ۵۵ هزار دلار ثبت کرده اید. همچنین قیمت استاپ لاس لیمیت شما ۵۶ هزار دلار است. بدین ترتیب، اگر قیمت بیت کوین برخلاف پیس‌بینی شما ریزش کند و به۵۵ هزار دلار (آستانه ضرر) برسد یا از آن عبور کند، سفارشی برای فروش بیت کوین شما در قیمت۵۶ هزار دلار در دفتر سفارش ثبت می شود.

 سفارشات لیمیت استاپ لاس می‌توانند برای معامله‌گران فعال در بازارهایی با نوسانات زیاد یا نقدینگی کم مفید باشند که در آن قیمت دارایی‌ها به سرعت بین قیمت‌های مختلف حرکت می‌کنند و به طور بالقوه منجر به پر شدن ناگهانی سفارشات در قیمتی نامناسب و ناپایدار شوند. سفارش‌ لیمیت استاپ لاس می تواند تاثیر نوسانات و نقدینگی کم را به حداقل برساند و به معامله‌گران کمک کند تا سفارشات را در قیمت بهتری که مورد نظر دارند، ثبت کنند.

مقایسه سفارش استاپ لاس مارکت و استاپ لاس لیمیت

استاپ لاس لیمیت یک نوع سفارش پیشرفته است که به‌صورت آنی اجرا نمی‌شود. دلیل این امر این است که معامله‌گر برای قیمتی که سفارش در آن اجرا می شود، محدودیت مشخص می‌کند. و برخلاف آن، سفارش استاپ لاس مارکت، بدون درنگ پس از رسیدن قیمت به سطح مشخص شده، انجام می‌شود.

۵. سفارش حد سود یا تیک پرافیت (Take Profit) 

سفارش حد سود که معمولا تحت عنوان تی پی (T/P) شناخته می‌شود، محدوده قیمتی را برای بسته شدن یک موقعیت باز و برداشت سود مشخص می‌کند. اگر رمز ارز به قیمت مشخص‌شده برای برداشت سود نرسد، سفارش تیک پرافیت پر نمی‌شود.

اکثر معامله‌گران، سفارش حد سود خود را همراه با سفارش حد ضرر استفاده می‌کنند بلکه بتوانند موقعیت‌های معاملاتی خود را مدیریت کنند. اگر قیمت دارایی تا قیمت حد سود افزایش یابد، سفارش تیک پرافیت اجرا می شود و موقعیت معاملاتی با برداشت سود بسته می‌شود. در نقطه مقابل، اگر قیمت دارایی تا حد ضرر ریزش کند، سفارش استاپ لاس اجرا می شود و موقعیت معاملاتی برای جلوگیری از ضرر بیشتر، بسته می شود. مقایسه فاصله قیمت بازار تا حد سود و حد ضرر به تعیین نسبت ریسک به ریوارد معامله کمک می کند. در ادامه، ۲ نوع سفارش تیک پرافیت را بررسی می‌کنیم.

سفارش حد سود در قیمت بازار یا تیک پرافیت مارکت (Take Profit Market Order)

سفارش بازار حد سود، یک دستورالعمل معاملاتی خودکار است و تنها زمانی انجام می‌شود که قیمت دارایی به حد سود مشخص‌شده برسد. پس از آن یک سفارش بازار برای بستن معامله با بهترین قیمت لحظه‌ای ثبت می‌شود تا اطمینان حاصل شود که فروش در قیمت مورد نظر یا نزدیک به آن صورت گرفته است. این نوع سفارش به معامله‌گران کمک می‌کند تا بدون نیاز به نظارت مداوم بر بازار، از موقعیت‌های معاملاتی در سطوح سودآور خارج شوند و ریسک را مدیریت کنند.

سفارش حد سود عادی یا تیک پرافیت لیمیت (Take Profit Limit Order)

در یک سفارش لیمیت تیک پرافیت، علاوه بر مشخص کردن حد سود، بایستی سفارش لیمیت خود را که تمایل دارید معامله در آن بسته شود، مشخص کنید. در سفارش لیمیت تیک پرافیت باید دو قیمت متفاوت را تعیین کرد:

• قیمت حد سود: قیمتی که پس از رسیدن به آن، سفارش شما فعال می شود.
• لیمیت اوردر: قیمتی که می‌خواهید سفارش محدود خود را با آن پر کنید.

مثال: شما یک موقعیت خرید اتریوم با قیمت فعلی ۱۵۰۰ دلار دارید و قصد دارید زمانی‌که قیمت به ۱۷۰۰ دلار رسید، سود معامله خود را برداشت کنید. مدنظر دارید که دقیقا با قیمت ۱۷۰۰ دلار و نه کمتر، آن سفارش را ببندید. در این صورت سفارش حد سود و سفارش محدود خود را نیز روی ۱۷۰۰ تنظیم کنید.

۶. حد ضرر شناور یا تریلینگ استاپ (Trailing Stop)

تریلینگ استاپ نمونه‌ای از سفارشات حدضرر معمولی است که می‌تواند با فاصله مشخصی نسبت به قیمت فعلی بازار تنظیم شود. حین انجام موقعیت‌های خرید،  سرمایه‌گذار تریلینگ استاپ را زیر قیمت فعلی بازار قرار می‌دهد و برای یک موقعیت‌های فروش، سرمایه‌گذاران تریلینگ استاپ را بالاتر از قیمت فعلی بازار قرار می‌دهد.

تریلینگ استاپ برای حفظ سودبه‌دست‌آمده و جلوگیری از ضرر طراحی شده است و با کمک آن، معامله تا زمانی‌ که به نفع  سرمایه‌گذار باشد، فعال می‌ماند و به سوددهی ادامه می‌دهد. اگر بازار برخلاف روند مدنظر معامله‌گر حرکت کند و از آستانه‌ای که مشخص کرده‌ا فراتر رود، موقعیت معاملاتی بسته می‌شود.

ثبت سفارش یک تریلینگ استاپ معمولاً همراه با تنظیم کردن سفارش معامله اولیه صورت می‌گیرد، اگرچه ممکن است پس از ثبت معامله اصلی نیز قرار گیرد.

برای مثال، اگر یک تریلینگ استاپ ۱۰ درصدی به یک موقعیت خرید اضافه شود، به این معناست که اگر قیمت بازار نسبت به قیمت لحظه‌ای ۱۰ درصد کاهش یابد، سفارش فروش صادر شده و موقعیت معاملاتی بسته می‌شود.

 تریلینگ استاپ تنها زمانی به سمت بالا حرکت می‌کند که یک قله جدید ایجاد شود و هنگامی که به سمت بالا حرکت کرد، دیگر نمی تواند پایین بیاید. این نوع سفارش استاپ لاس،  نسبت به سفارش حد ضرر انعطاف‌پذیرتر است، زیرا به طور خودکار جهت قیمت هر رمزارز را دنبال می‌کند و نیازی به تنظیم دستی ندارد.

۷. سفارش براکت یا ترکیبی (Bracket Order)

سفارش براکت نوعی سفارش ترکیبی است که معمولاً از یک سفارش اصلی همراه با سفارش حد سود و حد ضرر تشکیل می‌شود.در شرایطی که سفارش اصلی شما یک سفارش خرید باشد، سفارشات حد ضرر و حد سود به عنوان سفارش فروش در نظر گرفته می شوند. نمونه مشابه زمانی است که سفارش اصلی شما یک سفارش فروش است. در اینجا هر دو سفارش دیگر به عنوان سفارش خرید درنظر گرفته می شوند.

این سفارشات سه جزئی با قیمت های مدنظر سرمایه‌گذار تعیین می‌شوند و به او اجازه می دهند تا بدون نیاز به نظارت مداوم بر موقعیت معاملاتی خود، همه موارد احتیاط را رعایت کند.

۸. سفارش OCO (یکی دیگری را لغو می‌کند)

سفارش OCO در حقیقت یک جفت سفارش شرطی است که در آن، یک سفارش دیگری را لغو می‌کند. هدف اصلی این نوع سفارش این است که اگر یکی از ۲ سفارش اجرا شود، سفارش دیگر به طور خودکار لغو می شود. 

سفارش OCO اغلب یک دستور توقف (استاپ اوردر) را با یک سفارش محدود (لیمیت) در یک پلتفرم معاملاتی خودکار ترکیب می‌کند. معامله‌گران با‌تجربه از سفارشات OCO برای کاهش ریسک و ورود به بازار استفاده می کنند.

همچنین، آنها می‌توانند از این سفارشات برای معامله حین اصلاحات قیمتی و شکست روندهای قیمتی استفاده کنند. اگر معامله‌گری بخواهد در سطوح بالاتر از مقاومت یا پایین‌تر از حمایت معامله کند، می‌تواند یک سفارش OCO که از سفارش توقف خرید و سفارش توقف ورود به بازار استفاده کند.

به عنوان مثال، اگر رمزارزی در محدوده ای بین ۲۰ تا ۲۲ دلار معامله شود، معامله‌گر می‌تواند سفارش OCO خود را با سفارش توقف خرید (Buy stop order) کمی بالاتر از ۲۲ دلار و سفارش توقف فروش (Sell stop order) را زیر ۲۰ دلار انجام دهد. زمانی که قیمت از سطح مقاومت عبور کند یا به زیر سطح حمایت شکسته شود، یکی از سفارشات انجام می‌شود و سفارش توقف دیگر، لغو می‌شود. 

برعکس، اگر معامله‌گری بخواهد از اصلاح قیمت استفاده کرده و در سطوح حمایت خرید کند و سطوح مقاومت بفروشد، می‌تواند یک سفارش OCO با سفارش محدود خرید در سطح ۲۰ دلار و یک سفارش محدود فروش در 22 دلار ثبت کند.

توجه داشته باشید که اگر از سفارشات OCO برای ورود به بازار استفاده شود، معامله گر باید به صورت دستی سفارش توقف ضرر (استاپ لاس) را هنگام انجام معامله ثبت کند.

تفاوت Maker و Taker در ثبت سفارش چیست؟

برای درک بهتر سفارش Post Only، ابتدا باید تفاوت Maker و Taker را بشناسیم. در بازارهای معاملاتی، Maker به معامله‌گری گفته می‌شود که با ثبت سفارش جدید در دفتر سفارش، به نقدینگی بازار اضافه می‌کند. این سفارش بلافاصله اجرا نمی‌شود و تا زمانی که خریدار یا فروشنده‌ای آن را بپذیرد، در دفتر سفارش باقی می‌ماند.

در مقابل، Taker معامله‌گری است که یکی از سفارش‌های موجود در دفتر سفارش را انتخاب می‌کند و باعث اجرای فوری معامله می‌شود. برای مثال، زمانی که معامله‌گر با سفارش بازار خرید یا فروش انجام می‌دهد، معمولاً نقش Taker را دارد؛ زیرا سفارش او از نقدینگی موجود در بازار استفاده می‌کند.

در بسیاری از صرافی‌ها، کارمزد Maker کمتر از کارمزد Taker است. دلیل این موضوع آن است که Maker با ثبت سفارش در دفتر سفارش، به عمق بازار کمک می‌کند؛ اما Taker با اجرای فوری سفارش، از نقدینگی موجود استفاده می‌کند. به همین دلیل، برخی معامله‌گران حرفه‌ای از گزینه‌هایی مانند Post Only استفاده می‌کنند تا سفارش آن‌ها فقط به‌عنوان Maker ثبت شود.

سفارش Post Only و Reduce Only چیست؟

در ثبت سفارش‌های معاملاتی، بعضی گزینه‌ها فقط برای خرید یا فروش ساده نیستند، بلکه رفتار سفارش را دقیق‌تر کنترل می‌کنند. دو نمونه مهم از این تنظیمات، سفارش Post-Only و Reduce-Only هستند که هرکدام کاربرد متفاوتی دارند، اما هر دو به معامله‌گر کمک می‌کنند سفارش‌های حرفه‌ای‌تر و کم‌ریسک‌تری ثبت کند.

سفارش Post Only زمانی استفاده می‌شود که معامله‌گر بخواهد سفارش او بلافاصله اجرا نشود و به دفتر سفارش اضافه شود. در این حالت، سفارش نقش Maker می‌گیرد؛ یعنی به جای برداشتن نقدینگی از بازار، به عمق دفتر سفارش کمک می‌کند. این موضوع برای معامله‌گرانی اهمیت دارد که می‌خواهند کارمزد کمتری پرداخت کنند یا کنترل بیشتری روی نحوه اجرای سفارش داشته باشند. اگر سفارش Post Only در لحظه ثبت امکان اجرای فوری داشته باشد، صرافی معمولاً آن را لغو می‌کند تا سفارش به‌عنوان Taker اجرا نشود.

در مقابل، سفارش Reduce Only بیشتر در معاملات فیوچرز و مارجین کاربرد دارد و هدف آن کاهش یا بستن یک موقعیت معاملاتی باز است. این سفارش اجازه نمی‌دهد معامله‌گر به‌صورت ناخواسته وارد موقعیت جدید یا معکوس شود. برای مثال، اگر معامله‌گر یک پوزیشن خرید باز داشته باشد، سفارش Reduce Only فقط می‌تواند بخشی از همان موقعیت را ببندد یا حجم آن را کاهش دهد و باعث باز شدن پوزیشن فروش جدید نمی‌شود.

انواع زمان اعتبار سفارش: IOC, GTC و FOK

علاوه بر نوع سفارش، مدت زمانی که یک سفارش در بازار فعال باقی می‌ماند نیز اهمیت زیادی دارد. در بسیاری از صرافی‌ها، معامله‌گر می‌تواند مشخص کند که سفارش او تا چه زمانی معتبر باشد و در چه شرایطی لغو شود. این تنظیمات معمولاً با عنوان Time in Force شناخته می‌شوند.

یکی از رایج‌ترین انواع زمان اعتبار سفارش، GTC یا Good Till Canceled است. در این حالت، سفارش تا زمانی که اجرا شود یا معامله‌گر آن را به‌صورت دستی لغو کند، فعال باقی می‌ماند. بیشتر سفارش‌های لیمیت در صرافی‌ها به‌صورت پیش‌فرض با همین حالت ثبت می‌شوند.

نوع دیگر، IOC یا Immediate or Cancel است. در این حالت، سفارش باید بلافاصله اجرا شود. اگر فقط بخشی از سفارش در همان لحظه قابل انجام باشد، همان بخش اجرا می‌شود و باقی سفارش لغو خواهد شد. این گزینه برای معامله‌گرانی کاربرد دارد که نمی‌خواهند سفارش آن‌ها برای مدت طولانی در دفتر سفارش باقی بماند.

نوع سوم، FOK یا Fill or Kill است. در این حالت، سفارش فقط زمانی اجرا می‌شود که کل حجم آن به‌صورت فوری قابل انجام باشد. اگر صرافی نتواند کل سفارش را در همان لحظه اجرا کند، سفارش به‌طور کامل لغو می‌شود. این نوع سفارش بیشتر برای معامله‌گرانی کاربرد دارد که اجرای کامل حجم سفارش برای آن‌ها اهمیت زیادی دارد.

شناخت این تنظیمات به معامله‌گر کمک می‌کند تا علاوه بر قیمت، کنترل بیشتری روی نحوه و زمان اجرای سفارش خود داشته باشد.

جعل و دستکاری ارزهای دیجیتال یا اسپوفینگ (Spoofing)

دستکاری ارزهای دیجیتال فرآیندی است که در آن کلاهبرداران تلاش می‌کنند تا با ایجاد سفارشات جعلی، به‌صورتی مصنوعی  بر قیمت یک ارز دیجیتال تاثیر بگذارند. این عملیات که اصطلاحا اسپوفینگ نامیده‌ می‌شود، با ایجاد توهم بدبینی (یا خوش بینی) نسبت به قیمت بازار انجام می‌شود.

کلاهبرداران این کار را با قرار دادن سفارشات خرید یا فروش بزرگ و قابل‌توجه انجام می‌دهند. ولی در حقیقت قصد ندارند آنها را پر کنند.

 با انجام این کار، سایر سرمایه‌گذاران فریب می‌خورند و به خرید یا فروش آن دارایی رو‌ی می‌آورند. بنابراین حجم معاملات قابل‌توجهی به آن دارایی سرازیر می‌شوند و قیمت به سمت‌و‌سویی که کلاهبرداران مشخص کردند، تغییر می‌یابد. در چنین حالتی افراد کلاهبردار پس از اینکه روند قیمتی دلخواهشان را در‌پیش گرفته شد، سفارش‌های بزرگ خود را لغو می‌کند. بنابراین هنگام بررسی داده‌های مربوط به بازار یک دارایی، مراقب سفارش‌های بزرگ باشید و آنها را با دقت بررسی کنید.

تفاوت انواع سفارش در معاملات اسپات و فیوچرز

انواع سفارش در معاملات اسپات و فیوچرز شباهت‌های زیادی دارند، اما کاربرد آن‌ها در این دو بازار همیشه یکسان نیست. در معاملات اسپات، معامله‌گر معمولاً یک دارایی واقعی مانند بیت کوین یا اتریوم را خریداری می‌کند یا می‌فروشد. بنابراین سفارش‌ها بیشتر برای ورود به بازار، خروج از معامله، خرید در قیمت بهتر یا فروش در قیمت هدف استفاده می‌شوند.

اما در معاملات فیوچرز، سفارش‌ها علاوه بر ورود و خروج، برای مدیریت پوزیشن‌های لانگ و شورت، کنترل حجم معامله، کاهش ریسک اهرمی و جلوگیری از لیکویید شدن نیز کاربرد دارند. به همین دلیل، برخی از سفارش‌ها و تنظیمات معاملاتی در فیوچرز اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

برای مثال، سفارش Reduce Only بیشتر در معاملات فیوچرز و مارجین استفاده می‌شود؛ زیرا به معامله‌گر کمک می‌کند بدون باز کردن موقعیت جدید، فقط حجم پوزیشن فعلی خود را کاهش دهد یا آن را ببندد. همچنین سفارش‌هایی مانند Stop Market، Take Profit Market و Trailing Stop در بازار فیوچرز می‌توانند نقش مهمی در مدیریت ریسک داشته باشند.

بنابراین پیش از استفاده از هر نوع سفارش، معامله‌گر باید بداند که در بازار اسپات معامله می‌کند یا فیوچرز. چون یک سفارش مشابه ممکن است در هر کدام از این بازارها، کاربرد و ریسک متفاوتی داشته باشد.

اشتباهات رایج در ثبت سفارش ارز دیجیتال

ثبت سفارش در بازار ارز دیجیتال فقط به انتخاب گزینه خرید یا فروش محدود نمی‌شود. بسیاری از ضررهای معاملاتی به دلیل تحلیل اشتباه بازار نیستند، بلکه به‌خاطر انتخاب نادرست نوع سفارش، بی‌توجهی به نقدینگی یا تنظیم اشتباه قیمت سفارش رخ می‌دهند.

یکی از اشتباهات رایج، استفاده از سفارش بازار در رمزارزهای کم‌حجم یا شرایط پرنوسان است. در چنین شرایطی، ممکن است سفارش با اسلیپیج بالا اجرا شود و میانگین قیمت معامله با عددی که معامله‌گر در صفحه صرافی مشاهده کرده است تفاوت زیادی داشته باشد.

اشتباه دیگر، تعیین نکردن حد ضرر برای معامله است. برخی معامله‌گران فقط نقطه ورود را مشخص می‌کنند، اما برای خروج در صورت حرکت بازار برخلاف پیش‌بینی خود برنامه‌ای ندارند. این موضوع می‌تواند باعث افزایش ضرر و تصمیم‌گیری احساسی در زمان نوسان بازار شود.

همچنین بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار، تفاوت Stop Loss Market و Stop Loss Limit را به‌درستی نمی‌دانند. در سفارش استاپ مارکت، احتمال خروج از معامله بیشتر است اما قیمت دقیق اجرا تضمین نمی‌شود. در مقابل، سفارش استاپ لیمیت کنترل بیشتری روی قیمت می‌دهد، اما ممکن است در بازارهای سریع اجرا نشود.

ثبت حد ضرر خیلی نزدیک به قیمت ورود نیز یکی دیگر از خطاهای رایج است. در بازار ارز دیجیتال، نوسان‌های کوتاه‌مدت می‌توانند باعث فعال‌شدن سریع حد ضرر شوند؛ حتی اگر روند اصلی بازار همچنان در جهت تحلیل معامله‌گر باشد.

بی‌توجهی به کارمزد، اسلیپیج، عمق بازار، حجم سفارش و نوع بازار نیز می‌تواند نتیجه معامله را تغییر دهد. به همین دلیل، معامله‌گر باید قبل از ثبت سفارش، علاوه بر تحلیل قیمت، شرایط اجرای سفارش را نیز بررسی کند.

سخن آخر

درک انواع سفارش در معاملات ارز دیجیتال شامل مارکت (Market) یا فوری، لیمیت (Limit) یا عادی، استاپ لیمیت (Stop Limit) یا حد سود و ضرر، براکت (Bracket)، تریلینگ استاپ (Trailing Stop) یا حد ضرر متحرک، OCO و موارد دیگر، یکی از گام‌های ضروری در ترید موثر و کارآمد در بازار است. 

هر کدام از انواع سفارش ارز دیجیتال از نظر تعیین نقاط ورود و خروج در معاملات با یکدیگر متفاوت و در اجرای استراتژی مورد نظر شما تاثیرگذار است. بنابراین پیش از ورود به بازار رمز ارزها، نحوه کار با انواع اوردر تایپ را در سایت بیتفا آموزش ببینید. 

تیم بیتفا

تیم تحریریه‌ی بیتفا؛ تریدرها و تحلیل‌گران بازار رمزارز که تجربه‌ی واقعی معامله را به زبان ساده می‌نویسند.